De definitie van dwangmatigheid is 'iets onredelijks te doen, of de aandrang daartoe voelen, zonder weerstand te kunnen bieden'.

Dwangmatig eetgedrag blijkt niet alleen uit de hoeveelheid voedsel die wij tot ons nemen - of zouden willen nemen. Het is ook de wijze waarop wij proberen ons eten te beheersen. Sommigen hebben een tijdelijke 'oplossing' gevonden in laxeren, braken, overmatig sporten of vasten.

Alle dwangmatige eters hebben echter één ding gemeenschappelijk: zij worden gedreven door krachten die zij niet begrijpen om meer of minder te eten dan zij nodig hebben.

Dwangmatig eten; een ziekte
Een dwangmatig eter heeft meestal jarenlang geprobeerd 'normaal' te eten. Hierin is hij op eigen kracht niet geslaagd. De ervaring leert dat door het probleem samen aan te pakken met behulp van een gestructureerd stappenplan, meer succes wordt geboekt.

Bij Anonieme Overeters gaan we ervan uit dat dwangmatig eten een ziekte is die tot stilstand gebracht kan worden. Veel dwangmatige eters zagen zichzelf als zwak en voelden zich sociaal buitengesloten. Bij OA merkten wij dat dit symptomen zijn van een ziekte.

Deze ziekte kan tot stilstand gebracht worden door een stappenprogramma te volgen en gebruik te maken van de hulpmiddelen tot herstel. De enige voorwaarde is een verlangen op te houden met dwangmatig eten. Het OA-programma werkt zelden voor diegenen die er niet volkomen zeker van zijn dat ze willen stoppen.

• Drievoudige herstel; lichamelijk, emotioneel en geestelijk

Hoe weet ik of ik een dwangmatig eter ben?
Een dwangmatige (over)eter kan worden beschreven als iemand wiens eetgewoonten steeds groter wordende en voortdurende problemen in zijn leven veroorzaken. Of dit voor jou geldt, kan alleen jijzelf uitmaken.

Tegen veel dwangmatig eters is wel eens gezegd dat ze zich moesten leren beheersen. Wij geloofden dit en wendden ons tot diëten en sport om alleen maar weer aan te komen. We voelden ons gefrustreerd en machteloos. We waren bereid geworden alles te proberen om bevrijd te worden van de vreselijk dwang om te eten.

Ook dwangmatig eters met minder overgewicht of met minder jaren van eten, hebben zich tot OA gewend en herstelden. Een lijdensweg van eenzaam vechten is hen bespaard gebleven.

• Ben ik een dwangmatig eter?